24 Şubat 2017 Cuma

24 Şubat 2017 Haftası

Bu haftanın konuları;

Eğitim Biliminde Yenilikler başlıklı kitabın 7. ünitesi olan Eğitimde Yeni Teknoloji Kullanımı okunmuştur. Bu ünitede bilgi ve iletişim teknolojilerindeki gelişimin eğitim-öğretime nasıl yansıdığından bahsedilmiştir. Eğitim-öğretim kurumlarının yönetim süreçleri, sınıf içi ortamlar ve uzaktan öğretim süreçlerinde yeni teknolojilerin kullanıldığına değinilmiştir. Ayrıca öğretim malzemelerinin tasarımı ve geliştirilmesi konularında da bu teknolojilerden faydalanılmaktadır. Öğretim tasarımının temel aşamaları analiz, tasarım, geliştirme, uygulama ve değerlendirme şeklindedir. e-Öğrenme malzemesi geliştirme sürecine ait aşamaları anlatan sunum aşağıdadır:


    Addiee from Gamze Tuna

    • M.E. Mutlu, A. Hakan (Ed.), Eğitim Biliminde Yenilikler (Eğitimde Yeni Teknoloji Kullanımı), 178-205 pp., Eskişehir, Anadolu Üniversitesi Yayınları, ISBN:978-975-06-1453-8, 2013

    16 Şubat 2017 Perşembe

    17 Şubat 2017 Haftası

    Bu hafta, kişisel öğrenme ortamları hakkında okumalar yapılmıştır.
    Temel Bilgi Teknolojileri II Ders Kitabının 5. ünitesinde (http://personalis.wikispaces.com/file/view/Temel_bilgi_teknolojileri_II.pdf/541288090/Temel_bilgi_teknolojileri_II.pdf) e-Öğrenmenin Gelişimi, e-Öğrenmenin Bileşenleri, Sanal Öğrenme, Açık Kaynaklar ve e-Öğrenme 2.0 başlıklı yazılara yer verilmiştir. e-Öğrenmenin gelişimi kitle iletişim teknolojilerine dayalı dönem, bilgisayara dayalı dönem, İnternet’e dayalı dönem ve mobil teknolojiler dönemi olmak üzere dört aşamada ele alınmıştır. e-Öğrenmenin Bileşenleri başlığı altında e-öğrenmenin bilgi ve iletişim teknolojilerine dayalı olarak geliştiğinden bahsedilmiştir. e-Öğrenmenin uygulandığı süreçler ele alındığında kullanılan teknolojiler içerik, etkileşim ve değerlendirme olarak gruplandırılmıştır. Sanal Öğrenme konusunda Öğrenme Yönetim Sistemleri (ÖYS) anlatılmış, sanal öğrenme ortamlarından bahsedilmiştir. Açık Kaynaklar başlığı altında; açık kaynak kodlu yazılımlar hareketinin 70'li yıllarda başladığından ve eğitim içeriklerinin de herkese açık ve erişilebilir olması için 2000’lerin başında MIT’de açık eğitsel kaynaklar eylemi başlatıldığından bahsedilmiştir. e-Öğrenme 2.0 konusunda; Web 2.0 araçlarının ortaya çıkışıyla yaşanan değişikliklerin e-öğrenme alanında da önemli gelişmelere neden olduğundan bahsedilmiştir. Bu gelişmelerin sosyal öğrenme ve kişisel öğrenme alanlarında olduğu belirtilmiştir.

    "http://kisiselogrenmeortamlari.blogspot.com.tr/2012/06/kisisel-ogrenme-ortamlarna-giris.html" adresinde M. Emin Mutlu'nun kişisel öğrenme ortamları ile ilgili yaptığı araştırmalar anlatılmıştır. Kendi kişisel öğrenme ortamını oluşturmak amacıyla üye olduğu Web 2.0 sitelerine yer verilmiş ve bu sitelerin daha çok araştırma amacıyla kullanıldığı belirtilmiştir.

    "http://kisiselogrenmeortamlari.blogspot.com.tr/2012/06/kisisel-ogrenme-ortam-nedir.html" adresinde kişisel öğrenme ortamları hakkındaki çalışmaların 21. Yüzyılın başında başlatıldığından bahsedilmiştir. Bu sitede kişisel öğrenme ortamları için önerilen tanımların bir listesi bulunmaktadır. Listedeki tanımlara bakıldığında; kişisel öğrenme ortamlarını açıklamak için şu kavramların kullanıldığı görülmektedir: Personal learning center, Facility, Interface, System, Educational manifestation of the web, Personal space/Social landscape, Ecosystem, Collection of tools/Conceptual notions, Knowledge Network (digital & non-digital), A new approach, A new pattern of users’ practices.

    "http://kisiselogrenmeortamlari.blogspot.com.tr/2012/06/kisisel-ogrenme-ortamlar-2001-2006.html" adresinde kişisel öğrenme ortamları için 2001-2006 dönemine bir yayın taraması bulunmaktadır. Kişisel öğrenme ortamlarına ilişkin ilk yayın 2001'de yapılmıştır ve 2006 yılından itibaren bu alandaki yayınlarda artış olduğu görülmektedir. Sayfada yer verilen yayın taramasına "http://personalis.wikispaces.com/Personal+Learning+Environments" adresinden ulaşılabilir.

    Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Sistemi Öğrencileri İçin Bir Kişisel Öğrenme Ortamı Çerçevesi (http://www.jret.org/FileUpload/ks281142/File/11.mutlu.pdf) başlıklı makalede Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Sistemi öğrencilerinin kendi kişisel öğrenme ortamlarını oluşturabilmeleri için uygulanabilir ve sürdürülebilir bir çerçeve önerisi geliştirilmiştir. Bu amaçla kişisel öğrenme ortamları literatürü taranmış, Açıköğretim Sistemi, öğrencilerin profili, öğrencilerin eğitsel kaynakları, öğrencilerin yararlanabildikleri etkileşim kanalları incelenmiştir. Literatürden ve Açıköğretim Sistemine ait öğrenme kaynaklarından yararlanarak açıköğretim öğrencilerinin kişisel öğrenme ortamı oluşturabilmeleri için bir çerçeve önerisinde bulunulmuştur.